Kraina Czarów

Główna Historia
Przewodnik Po krainie
- Istoty
- Tereny
  - Miejsca
  - Miasta
- Przepisy
  - Przepisy
Od Królika

Istoty ludzkie

Wyślij pocztą e-mail Wrzuć na bloga Udostępnij w X Udostępnij w usłudze Facebook Udostępnij w serwisie Pinterest

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Strona główna

Subskrybuj: Komentarze (Atom)

Zostajesz wpisany Do tajnych Akt!grzmot.ogg

Skrócić O Głowę!xxfffxx#6a1118xxfffxxGratuluję! Zostałaś/eś złapany i zgładzony przez złą Królową! xxfffxxsmiech_opetanczy.ogg

Obserwatorzy

Archiwum bloga

▼ 2014 (2)
- ▼ sierpnia (2)
  - Prolog
  - Witam

Księga 1.

Kiedy siedzieliśmy przy stole (ja, kapelusznik, zając i Alicja) niespodziewanie przybył oddział Królowej Kier.
Jako jedna z najbardziej poszukiwanych osobistość w krainie szybko zniknąłem.
Oczywiste jest że nadal siedziałem na swoim miejscu, stałem się niewidzialny.
Żołnierze zaczęli wypytywać o królika.
Mojego serdecznego przyjaciela.
Mówili że jest winien Królowej 1000 sztuk złota. To Niemożliwe!
Królik to najlepszy skarbnik w całej krainie i pomyłka w jego przypadku ni wchodzi w grę... A więc... może to spisek. Zając zdawał się nie zauważyć żołnierzy wpatrywał się w łyżkę.
Kapelusznik wiedział co się zaraz stanie tak dobrze jak ja.
Otóż przy naszym stole zawalonym imbrykami, filiżankami( w tym też rozbitymi) i cukierniczkami. Siedział czarnowłosa dziewczyna o imieniu Alicja. Wycierając krew biała chustką ze swojego noża podniosła wzrok na strażnika i w mgnieniu oka poderżnęła mu gardło. Reszta uzbrojonych kart rzuciła się na dziewczynę ta jednak odpierając atak wskoczyła na stół i pomaszerowała przez całą jego długość do Generała Oddziału który został bez z żołnierzy.Alicja zeskoczyła ze stołu i podeszła do samotnego karcianego Oficeara.
- Proszę przekazać Królowej... że królik nie jest jej nic winien. - karta pokiwała głową i pobiegła w stronę Miasta Kier.
Alicja z uśmiechem wróciła do stołu i popiła herbatkę. Znów stałem się widzialny.
-Na czym skończyliśmy?- odstawiła filiżankę.
Uśmiechnąłem się, zamachałem ogonem i odrzekłem
-Na podwieczorku moja droga, na podwieczorku.Alicja zeskoczyła ze stołu i podeszła do samotnego karcianego Oficeara.
- Proszę przekazać Królowej... że królik nie jest jej nic winien. - karta pokiwała głową i pobiegła w stronę Miasta Kier.
Alicja z uśmiechem wróciła do stołu i popiła herbatkę. Znów stałem się widzialny.
-Na czym skończyliśmy?- odstawiła filiżankę.
Uśmiechnąłem się, zamachałem ogonem i odrzekłem
-Na podwieczorku moja droga, na podwieczorku.ZAPRASZAM DO ZAKŁADKI ,,KSIĄŻKI"

KOT

/strzalki/krzyzyki/crosshair.cur

Motyw Prosty. Obsługiwane przez usługę Blogger.